انجمن فرهنگی ادبی مولوی کرد سقز

  New Page 5

 
 

به‌یتی:  « میرزام قه‌ڵای خاو! »

- میرزام قه‌ڵای خاو ، میرزام قه‌ڵای خاو

ئه‌‌مڕۆ چووم به سه‌یر بورجی قه‌ڵای خاو دڵ زه‌ده‌ی

هیجران ، ده‌روون پڕ زووخاو

که‌ردم خه‌یاڵات دنیای ناته‌واو   

من پرسیم له سه‌نگ بورج زه‌مانه‌

بێ زه‌وق و زینه‌ت ، ته‌نیا و وێرانه‌ 

تۆ به عیشقی پاک گه‌ردوون پڕ زات

کێ رێژای ته‌رحت؟ کێ نیای بنیات؟

کوانێ به‌گ‌له‌ران خاوه‌ن سپاوسان؟

کێ وه‌ستای هاورد تۆی وه‌هاسازان؟

کام وه‌ستای نادر له‌سه‌ر وه‌خت بوو؟

چه‌ن خانوو به‌گ‌له‌ر له‌سه‌ر ته‌خت بوو؟

کوا رفێق راست دیده‌ قه‌ترانان؟

کوا سان مه‌جلیسی پیر و جوانان؟  

کوا خان و شاهان که‌وڵ سه‌مووری

کوا قاو و قلیان ، چینی و فه‌غفوری؟ 

کوا دار کوا دیوار فه‌رمووده‌ی خانان

کوانێ گه‌وره‌کان ، کوا حوکم‌رانان؟  

کوانێ ده‌روێشان به ئه‌ڵله‌ ئه‌ڵله

کوانێ سه‌ییدان، کوا شێخ کوا مه‌لا؟ 

کوا توفه‌نگداران له بورج قولله

کوا ده‌نگی باروت له شریخه‌ی گولله؟

کوا خواجه‌ و غوڵام که مه‌رزه‌ری‌نان

کوانێ مه‌ی‌گێڕان ، ماه‌ جه‌مینان؟ 

کوا هۆهۆی مه‌یدان چابک سواران

کوانێ شادی وزه‌وق له‌سه‌ر چناران؟

کوا شانشینت قه‌دیم زه‌مانه‌

کوانێ ساحیب ته‌خت ، قه‌ڵای وێرانه؟

- قه‌ڵا دای جواو: قولله‌ی جارووساز

جێگای تۆپخانه وا که‌وتووم بێ ناز! 

بۆچی ئه‌پرسی ئه‌بڵه‌ی دێوانه

رازی ده‌رونی قه‌ڵای وێرانه؟ 

وتی: ئه‌ی هه‌تیو لێوه‌ی هه‌رزه‌کاڵ

بێ عه‌قڵوو بێ فام درون پڕ زووخاڵ

فه‌قێ تۆ له خۆف خوا ناترسی

هه‌واڵی ده‌وران دنیا ئه‌پرسی

ده‌ورانی دنیا بۆ که‌س نه‌ماوه

بنچینه‌ی شاهان له بێخ که‌نیاوه   

جا با پێت بڵێم هه‌ر چی‌ت هه‌ن نیاز

گوێ بگره بۆ باس قه‌ڵاچه‌ی بێ ناز:

- راسته‌ من قه‌دیم جێگای جانان بوووم

شه‌ریک و هه‌م‌راز شای که‌بانان بووم  

هه‌م سه‌راپه‌رده‌ی حه‌ره‌م سه‌را بووم

هه‌م شانشینگه‌ی خان و دارا بووم 

جێگا و مه‌کانی میر و سوڵتان بووم

قاپی حکوومه‌ت رۆم و ئیران بووم

هه‌م سه‌یرانگای خاسی‌پۆلی ره‌ندان بووم

دایم جه‌ولانگای زوڵف که مه‌ندان بووم

ده‌ستکاری وه‌ستای قه‌دیم ساڵان بووم

ته‌خت به‌گله‌ران که‌مه‌ر لاڵان بووم

شاهان موخلیسان من سازان له‌نۆ

نه‌قاشی کاری بۆ چه‌ن مانگ چه‌ن رۆ   

به شایی و لوغان پرشه وق و زینه‌ت

منی ته‌واو کرد حاکم به حیکمه‌ت       

له‌ ده‌نگ‌ی تۆپان ته‌قه‌ی دوورئه‌نداز

که‌ژ و ده‌شت و به‌رد ئه‌هاته‌ ئاواز

زه‌وی ئه‌له‌رزا هه‌تا فه‌وقی عه‌رش

له‌ برج قولله تۆپ ئه‌دانه‌ ئاته‌ش

لوتفی خوداوه‌ند بۆ من بوو زاهیر

من بووم به قه‌ڵغان تۆپ و جزامیر1

نه‌ قولله ماوه‌ ، نه‌ ساحیب نه‌ ته‌خت

کوانێ سه‌لم و توور کوا ساحیبی ته‌خت!

کوا حوکمرانی به‌ره‌ی ئه‌رده‌ڵان

کوا به گرو به رده‌ی تایفه‌ی بابان  

کوا له‌شکر که‌شی خانی ئه‌حمه‌د خان

کوا بورج و باروی قه‌ڵای مه‌ریوان

کوا سام و هه‌یبه‌ت ته‌ختی سوله‌یمان

کوا ناز و نیعمه‌ت سانی هه‌ورامان  

هه‌ر که‌سێ بی وینێ من به وێرانی

قه‌ت دڵ خۆش ناکا به دنیای فانی

- یه‌فه‌قێ واته‌ن ده‌رون پڕ جه‌فا:

بۆ که‌س نه‌ماوه‌ دنیای بێ وه‌فا!

«ته‌واو»

 « ئه‌ڵێن ئه‌م به‌یته‌ که‌سێ به ناوی فه‌قێ قادر دای ‌ناوه که    

 له تایفه‌ی‌هه‌مه‌وه‌نده‌وه‌ وله بازیان له‌دایک بووه (1221ه)

له‌سه‌رده‌می‌سوڵتان‌عبدالعزیزی عوسمانی»

کۆکراوه ونووسینی فاتمه حیجازی هاوینی80 – سه‌قز

1. به‌شێ له جێگای ئاگر

 
 

 

چیرۆکی فۆلکۆری:

تیتل و بیبل

فاتمه‌ حیجازی

بزنێک بوو، دوو کاژیله‌ی جووانی بوو به‌ ناوی تیتل و بیبل.

رۆژێ که‌ بزن ئه‌ی‌ویست بۆ له‌وه‌ڕ له‌ ماڵ بچێته‌ ده‌ر، ئامۆژگاری مناڵه‌کانی کرد که‌ هۆشیان به‌ خۆیانه‌وه‌ بێ و له‌ ماڵ نه‌چنه‌ ده‌ر، هه‌ر وه‌ها درگا بۆ هیچ که‌س نه‌که‌نه‌وه‌، ته‌نیا کاتێ دایکیان بۆ ماڵ ئه‌گه‌ڕێته‌وه‌ و ئه‌ڵێ:

تیتل و بیبل ، هه‌دایه‌

درگا که‌نۆ ، بۆ دایه‌

دایه‌ شیر له‌ گوانیایه‌

گیا له‌ بێخی دیانیایه‌

درگاکه‌ی بۆ بکه‌نه‌وه‌، به‌م جۆره‌ هه‌ر کاتێ بزن بۆ ماڵ ده‌هاته‌وه‌ و ئه‌مه‌ی ئه‌وت مناڵه‌کان ، درگاکه‌یان بۆ ئه‌کرده‌وه‌.

رۆژێک گورگێ له‌و نزیکانه‌ بوو و ئاگای له‌م باسه‌ بوو. خۆی داگرت تا کاتێ بزن له‌ ماڵ چووه‌ ده‌ره‌وه‌. دوای ماوه‌یێ چووه‌ به‌ر درگای ماڵی بزنه‌که‌.

کاژیله‌کان له‌ ماڵه‌وه‌ خه‌ریکی کایه‌ کردن بوون. گورگ به‌و جۆره‌ی که‌ بیستبووی، وتی:

تیتل و بیبل، هه‌ دایه‌

درگا که‌نۆ ، بۆ دایه‌

دایه‌ شیر له‌ گوانیایه‌

گیا له‌ بێخی دیانیایه‌

کاژیله‌کان له‌ درزی درگاکه‌وه‌ چاویان به‌ گورگ که‌وت، زانیان دایکیان نیه‌ و وتیان :

-        ئه‌تۆ دایکی ئێمه‌ نیی! دایکی ئێمه‌ سپێ‌یه‌!

گورگ رۆیی و خۆی له‌ ئاردا هه‌ڵکێشا و گه‌ڕایه‌وه‌ و به‌ ده‌ستووری پێشوو بانگی کرد:

تیتل و بیبل، هه‌ دایه

درگا که‌نۆ، بۆ دایه‌!

دایه‌ شیر له‌ گوانیایه‌

گیا له‌ بێخی دیانیایه‌

کاژیله‌کان هه‌میسان له‌ درزی درگاکه‌وه‌ روانیانه‌ گورگ و وتیان:

-        ئه‌تۆ دایکی ئێمه‌ نیی، دایکی ئێمه‌ سووره‌!

گورگ رۆیی و خۆی له‌ قوڕه‌ سووره‌ هه‌ڵکێشا و گه‌ڕایه‌وه‌ و دیسان بانگی کرد:

تیتل و بیبل، هه‌ دایه‌

درگا که‌نۆ ، بۆ دایه‌

دایه‌ شیر له‌ گوانیایه‌

گیا له‌ بێخی دیانیایه‌

کاژیله‌کان ئه‌م جاره‌یش زانیان که‌ گورگ دایکی ئه‌وان نیه‌ و فێڵ لێ کردوون ، وتیان:

-        ئه‌تۆ دایکی ئێمه‌ نیی، دایکی ئێمه‌ ره‌شه‌!

گورگ رقی هه‌ستا و درگاکه‌س شکاند و خۆی کرد به‌ ژوورا، تیتل و بیبل رایان کرد تا خۆیان بشارنه‌وه‌. بیبل خۆی خسته‌ ناو ته‌نووره‌که‌. تیتل خۆی له‌ گوڵبینه‌ی ته‌نووره‌که‌ شارده‌وه‌.

گورگ بیبلی دۆزیه‌وه‌ و له‌گه‌ڵ خۆی بردی.

کاتێ بزن بۆ ماڵ گه‌ڕایه‌وه‌ ، دی که‌ درگای ماڵ شکاوه‌ و تیتل و بیبل دیار نین. کاتێ بانگی لێ کردن، تیتل له‌ ناو گوڵبینه‌ی ته‌نووره‌که‌ هاته‌ ده‌ر و به‌سه‌رهاته‌که‌ی بۆ دایکی گێڕایه‌وه‌ که‌ چۆن گورگ بیبلی له‌گه‌ڵ خۆی برد.

بنز به‌ بیستنی ئه‌م قسانه‌، زوو به‌ره‌و ماڵی گورگ رێ که‌وت و چووه‌ سه‌ر بانی ماڵی گورگ و هه‌ڵ‌به‌ز دابه‌زی کرد. گورگ گوتی:

-        ئه‌وه‌ کێ‌یه‌ بز بزێن ئه‌کا، هه‌ڵ‌به‌زێن ئه‌کا، کاسه‌ و که‌وچکم پڕ له‌ خۆڵ ئه‌کا؟

بزن وتی: - منم بز بزێن ئه‌که‌م، هه‌ڵ‌به‌زێن ئه‌که‌م، کێ بیبلی منی بردووه‌ ، کێ بیبلی منی خواردووه‌، بێته‌ شه‌ڕی مه‌یدان!

گورگ وتی: - من بردوومه‌، فه‌رموو با شه‌ڕ بکه‌ین!

بزن وتی: - وا باشه‌ بچین بۆ لای مه‌لا تا شه‌رعمان بکا!

گورگ وتی: - باشه‌!

رۆژی دووایی بزن له‌ شیری خۆی تیانه‌یێ ماسی نا و بردی بۆ مامۆستا.

گورگیش هه‌مبانه‌ێکی پڕ له‌ با کرد و دو ده‌نکه‌ نۆکی‌ تێ خست و به‌ دیاری بردی بۆ مامۆستا.

کاتێ مامۆستا درگای هه‌مبانه‌‌که‌ی کرده‌وه‌، دوودانه‌ نۆکه‌که ده‌رپه‌ڕی، دای به‌ چاویا، مامۆستا زۆر ئێشی پێ گه‌یی، وتی شه‌رته‌ چارت که‌م!

ده‌ستووری دا شاخی ئاسن بۆ بزن ساز که‌ن و له‌نه‌مه‌و شاخێ بۆ گورگ دروست که‌ن تا پێکه‌وه‌ له‌ مه‌یدان شه‌ڕ که‌ن.

دوای ساز بوونی شاخ ، بزن و گورگ بۆ شه‌ڕ هاتنه‌ مه‌یدان.

گورگ هه‌وه‌ڵ جار هێرشی برد بۆ بزن و شاخێکی لێ دا. شاخی نووشتاوۆ. ئه‌م جار بزن وتی : هه‌لی منه‌. و هه‌ڵمه‌تی برد و شاخی ئاسنی به‌ ناو جه‌رگی گورگا کرد و گورگی تۆپاند.

دوای تۆپینی گورگ، بزن ماڵی گورگ گه‌ڕا و بیبلی دۆزیه‌وه‌ که‌ ساخ و سڵامه‌ت بوو.

هێنایه‌وه ماڵ و لێی پرسی:

له‌ ماڵی گورگ چیت خوارد؟

بیبل وتی: دانووله‌!

دایکی وتی: ئه‌ی به‌شی من؟

بیبل وتی: کردمه‌ ده‌ستم، ده‌ستم سووتا!

کردمه‌ ده‌مم ، ده‌مم سووتا!

کردمه‌ کۆشم ، کۆسم سووتا!

نه‌متوانی هیچ بهێنم!

***

منیش هاتمه‌وه‌ له‌و لا

کاڵه‌م دڕا

چم پێ نه‌بڕا!‌  

 

بزن و مه‌ڕۆکه‌

فاتمه‌ حیجازی

بزن و مه‌ڕێک له‌ هه‌وار به‌‌جێ مابوون. پێکه‌وه‌ بوون به‌ هاواڵ و له‌ ده‌شت و چیادا ئه‌له‌وه‌ڕان.

کاتێ هه‌وار ورده‌ ورده‌ سارد بوو، بزن به‌ مه‌ڕی وت:

-         با بچین خانووچکه‌ێک بۆ خۆمان ساز که‌ین با له‌ سه‌رما و سۆڵه‌‌دا بچینه‌ ناوی، ئه‌ینا له‌ سارد و سۆڵه‌ی زمسان ده‌رنابه‌ین و له‌ ناو ئه‌چین!

مه‌ڕۆکه‌ وتی: من خوریم پێوه‌یه‌ و دوگم خۆش بێت، سه‌رمام نابێت!

هه‌رچی بزن وتی، مه‌ڕ گوێی پێ نه‌دا. تاکوو پاییز گه‌یی و هه‌وا ساردی کرد.

بزن بۆ خۆی خانووچکه‌ێکی ساز کرد و دوای ماوه‌ێک زا و سێ کاژیله‌ی بوو. کاتێ مه‌ڕۆکه‌، به‌فر به سه‌ریا باری و زۆری بۆ هات، په‌نای برد بۆ بزن و چوو بۆ لای و وتی: بزن گیان جێم که‌ره‌وه‌!

بزن وتی: ناتوانم. جێم نیه‌. ته‌نیا جێی خۆم و مناڵه‌کانم ئه‌بێته‌وه‌.

مه‌ڕۆکه‌ دیسان پاڕایه‌وه‌ و وتی: جێم که‌ره‌وه‌! جێی خۆم ناکه‌ی ته‌نیا جێی سه‌رم که‌!

بزن به‌زه‌یی پیا هات و وتی باشه‌! هه‌ر جۆرێک بوو، مه‌ڕ به‌ زۆر جێی سه‌ری خۆی کرده‌وه‌. شه‌و، بزن و به‌چکه‌کانی له‌ ناو ژووره‌که‌دا و مه‌ڕۆکه‌یش سه‌ری له‌ ناوه‌ و خۆی له ده‌ره‌وه‌، خه‌وتن!

به‌ڵام شه‌و، گورگ پێی زانی و چاوی به‌ دووگی مه‌ڕۆکه‌ که‌وت و هه‌ڵمه‌تی برد و خواردی!

ته‌واو‌‌